على صدرايى خويى
4370
فهرست نسخه هاى خطى كتابخانه عمومى آيت الله العظمى گلپايگانى قم ( فارسى )
انجام : پس به جهت آنست كه بناء عامه درامثال اين صورت مفروضه كه صورتى فريضه زائد از سهام باشد بر تعصيب است نستعليق ، مؤلف ، عناوين با مشكى نشانى دارد ، درحاشيه تصحيح شده واضافه شده است ، جلد : تيماج قهوه اى بدون مقوا ، مجدول ، 151 برگ ، 16 سطر ، 18 * 22 سم مطارح الانظار - التقريرات ( اصول فقه - عربى ) كلانترى نورى ، ابوالقاسم بن محمد على ، 1236 - 1292 ق تقريراتى است كه مرحوم كلانتر از درس اساتيد خود تحرير نموده است . اين تقريرات از دروس شيخ انصارى و ميرزا حبيب الله رشتى تحرير گرديده است . با عناوين ( هداية - هداية ) تنظيم شده و پس از مؤلف فرزندش ( ميرزاابوالفضل كلانترتهرانى ) آنها را جمع آورى و بدين نام موسوم گردانيده است . مطارح الانظار درتهران به صورت چاپ سنگى در 307 صفحه رحلى درسال 1308 ق به چاپ رسيده ، ولى ناشر تصرفاتى در اصل كتاب داده ، و بخش قطع و ظن و برائت و استصحاب را به استناد آنكه نظرات شيخ انصارى دراين مسائل دركتاب رسائل بيان گرديده ، چاپ نكرده و از مسئله اجتهاد و تقليد بحث تقليد ميت و اعلم راچاپ نموده است . نسخه حاضر پنج بخش از مطارح را شامل است . سه بخش اول همان است كه در مطارح الانظار چاپى به چاپ رسيده و از تقريرات درس شيخ انصارى است . اما بخش پنجم و چهارم چاپ نشده ومؤلف درپايان بخش چهارم ، تصريح نموده كه اين بخش از تقريرات درس ميرزا حبيب الله رشتى تحرير شده است . بخش پنجم نيز گويا از تقريرات درس رشتى است . ترتيب و عنوان بخشهاى كتاب چنين است : 1 - مسالة الاجزاء بسمله هداية اختلفوا فى ان الاتيان بالمامور به على وجهه 1 - 33 2 - مقدمة الواجب : بسمله القول فى وجوب مقدمة الواجب و تحقيق الكلام 34 - 132 3 - الضد ، بسمله القول فى ان الامر بالشى هل يقتضى النهى عن ضده اولا 132 - 158 4 - الاجتهاد والتقليد ( تقريرات درس شيخ حبيب الله رشتى ) آغاز حمدله و بعد اختلف بعد اتفاقهم على جواز التقليد عند تعذر العلم 163 - 215 5 - الاستصحاب ، آغاز : حمدله القول فى الاستصحاب و تحقيق المقصود فيه فى طى هدايات 221 - 445 [ التراث العربى 5 / 119 ؛ الذريعة 21 / 136 و 4 / 369 ؛ مرعشى 9 / 9 ؛ مجلس 25 / 424 ؛ مشارعربى / 875 ؛ فهرست آستان قدس 6 / 81 و 16 / 404 و 16 / 436 - 438 ] 13742 ) نسخه شماره : 2673 - 123 / 14 آغاز : بسمله و به نستعينهداية اختلفوا فى ان الاتيان بالمامور به على وجهههل يقضى الاجزاءاولا على قولين .